แนวคิดของบทความนี้

  • หากรู้สึกว่าเสื้อผ้าสำเร็จรูปไม่ค่อยพอดีกับรูปร่าง ผู้เขียนเสนอทางเลือกให้แก้ไขเสื้อผ้าเพื่อปรับความพอดี แต่ไม่ได้แนะนำให้แก้เสื้อผ้าทุกชิ้นทุกครั้ง โดยมองว่าผู้ที่ยอมรับความแตกต่างเล็กน้อยได้ก็ไม่จำเป็นต้องฝืนแก้
  • บทความแนะนำว่า นอกจากบอกขนาดที่จะตัดชายกับร้านแก้เสื้อผ้าแล้ว ยังสามารถบอกจุดที่มีปัญหาและรูปทรงที่ต้องการ พร้อมปรึกษาว่าแก้ได้มากน้อยเพียงใด ข้อเสนอนี้มีเงื่อนไขว่าเสื้อผ้าบางชิ้นอาจแก้ไม่ได้ ขึ้นอยู่กับวัสดุ การตัดเย็บ และโครงสร้าง
  • สำหรับคนที่ไม่มั่นใจว่าจะปรึกษาร้านไหนดี ผู้เขียนเสนอให้เลือกร้านแก้เสื้อผ้าภายในห้างสรรพสินค้าที่จำหน่ายเสื้อผ้าดีไซเนอร์ระดับสูง เพราะคาดหวังว่าร้านเหล่านี้มีประสบการณ์กับเสื้อผ้าและความต้องการที่หลากหลาย ทั้งนี้ผู้เขียนก็ระบุว่าร้านแก้เสื้อผ้าทั่วไปตามย่านต่าง ๆ ส่วนใหญ่ก็ไม่มีปัญหา

ทำไมร้านเสื้อผ้า(บูติก)สำหรับคุณป้าจึงอยู่รอดได้?

 

shop01-01
ภาพโดย http://www.cecil2014.com/wp/wp-content/uploads/2014/01/shop01-01.jpg

 

ไม่ว่าจะไปที่ไหนทั่วญี่ปุ่น ก็มักมีร้านเสื้อผ้าสำหรับคุณป้าอย่างน้อยหนึ่งร้านอยู่ในย่านนั้น นั่นคือ“บูติก(บูจิก)” ร้านเหล่านี้ตกแต่งด้วยป้ายทำมืออย่าง “เสื้อเบลาส์ตัวละ 1,000 เยน” และมักนำราวแขวนเสื้อผ้ามาตั้งหน้าร้านเหมือนแผงลอย

 

ในยุคที่หาซื้อเสื้อผ้าราคาถูกและทันสมัยได้ง่ายตาม AEON Mall หรือ LaLaport ทำไม“ร้านเสื้อผ้าประจำย่าน” จึงยังคงอยู่รอดได้? ร้านเครื่องใช้ไฟฟ้าถูก Yamada Denki เบียดออกไป ร้านขนมราคาถูกถูกเบียดโดยร้านสะดวกซื้อ ร้านหนังสือถูกเบียดโดย Amazon… ทั้งที่กิจการรูปแบบเก่า ๆ มากมายถูกคัดออกไปตามกาลเวลา ทำไมมีเพียงบูติกที่ยังอยู่รอด?

 

คำตอบจะชัดเจนถ้าลองถามบรรดาคุณแม่ที่ซื้อเสื้อผ้าจากร้านเหล่านี้จริง ๆ คำตอบนั้นง่ายมาก

“การแก้เสื้อผ้า”

นั่นเอง

 

 

ไม่ได้หมายความว่าบูติกทั่วญี่ปุ่นอยู่รอดได้ด้วย “บริการแก้เสื้อผ้า” เพียงอย่างเดียว บางร้านอาจคัดเลือกสินค้าคุณภาพที่ถูกใจคุณป้าได้อย่างดี บางร้านอาจลดราคาอย่างมากและสร้างฐานลูกค้าด้วยการขายจำนวนมากโดยได้กำไรต่อชิ้นน้อย แต่ละร้านคงมีวิธีบริหารต่างกันไป แต่กลยุทธ์ของบูติกที่พบเห็นได้ในหลายพื้นที่คือ “การแก้เสื้อผ้า”

 

หลายร้านให้บริการ “แก้เสื้อผ้า” อย่างเต็มที่ ไม่ว่าจะซื้อไปแล้วกี่วันก็ยังรับแก้ ระหว่างลองเสื้อผ้าก็จะแนะนำการแก้ให้พอดีตัวเสมอ พนักงานคุณป้าที่มีประสบการณ์จะเสนอแนะอย่างตรงไปตรงมาจากความรู้และประสบการณ์ เช่น “อ๋อ ถ้าแก้ตรงรอบแขนอีกหน่อยจะดูสวยกว่านะ!”

 

คุณป้าหลายคนมีปัญหาเรื่อง “รูปร่าง” หลายคนอาจมีหน้าท้อง เสื้อผ้าในร้านอย่าง AEON Mall หรือ LaLaport ไม่ว่าจะราคาถูกแค่ไหน โดยพื้นฐานก็ผลิตให้เหมาะกับกลุ่มลูกค้าหลัก เช่น “รูปร่างเฉลี่ยของคนวัย 30–40 ปี” ร้านไม่จำเป็นต้องปรับแบบให้เข้ากับรูปร่างของคุณป้าวัย 50 ปีขึ้นไป ซึ่งน่าจะกลับมาซื้อซ้ำน้อยและมียอดซื้อต่อคนน้อยด้วย (อาจฟังดูโหดร้าย แต่นี่คือความจริงใช่ไหม) เสื้อผ้าสำเร็จรูปส่วนใหญ่จึงไม่ค่อยพอดีกับรูปร่างของคุณป้าเมื่อสวมใส่

 

แน่นอนว่าบางคนยังรักษารูปร่างที่เพรียวสวยไว้ได้แม้อยู่ในวัย 50 หรือ 60 ปี คนเหล่านั้นมักหาซื้อเสื้อผ้าได้ครบที่ AEON Mall หรือแม้แต่ห้างสรรพสินค้าอย่าง Isetan แต่สำหรับคุณป้าที่มีรูปร่างแบบ “แม่ของไจแอนท์” ซึ่งเป็นภาพจำทั่วไปของเรา เรื่องนี้ไม่ง่ายนัก ถ้าเลือกให้พอดีกับหน้าท้อง ช่วงแขนก็จะกว้างเกินไป แต่ถ้าเลือกให้พอดีกับแขน ช่วงหน้าท้องก็จะคับ จึงยากที่จะได้ความพอดีอย่างที่ต้องการ

 

บูติกคือร้านที่ตอบโจทย์ความต้องการเหล่านี้ของคุณป้าได้เป็นอย่างดี ร้านเสนอให้แก้เสื้อผ้าอย่างเต็มที่เพื่อช่วยพรางรูปร่างและทำให้แต่งตัวได้พอดี แม้จะมีสินค้าให้เลือกไม่มากหรือดีไซน์ค่อนข้างเก่า แต่บูติกที่ช่วยปรับขนาดและทำให้รูปร่างดูสวยก็มีประโยชน์มากสำหรับคุณป้าที่รูปร่างเปลี่ยนไปมากจากสมัยยังสาว

 

ทำไมร้านเสื้อผ้าทั่วไปจึงไม่แนะนำให้ “แก้เสื้อผ้า”

 

apparel-shop001
ภาพโดย http://shigotobito.com/wp-content/uploads/apparel-shop001.jpg

 

ข้างต้นเขียนว่า “เสื้อผ้าทั่วไปทำขึ้นสำหรับรูปร่างเฉลี่ย” แต่เพราะเป็นเพียง “ค่าเฉลี่ย” จึงไม่มีเสื้อผ้าที่พอดีกับตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ นอกจากเสื้อผ้าสั่งตัด เสื้อผ้าสำเร็จรูปย่อมระบุส่วนสูงและน้ำหนักที่เหมาะสมไว้ แต่ไม่อาจรองรับความแตกต่างของกล้ามเนื้อ ไขมัน และรูปร่างที่มีมาแต่กำเนิดได้ จึงต้องมีจุดที่ไม่พอดีอยู่บ้าง ในแง่หนึ่งอาจกล่าวได้ว่า “การแก้เสื้อผ้า” เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเสื้อผ้าสำเร็จรูป

 

แน่นอนว่าไม่ได้หมายความว่า “ควรนำเสื้อผ้าทุกชิ้นไปแก้ให้เข้ากับตัวเองทุกครั้ง”
การทำเช่นนั้นทุกครั้งก็คงยุ่งยาก และหลายคนคงรู้สึกว่า “อยากใส่ทันทีที่ซื้อมา”

…อย่างไรก็ตาม รู้สึกว่าพนักงานขายจำนวนมาก

แทบจะไม่แนะนำให้ “แก้เสื้อผ้า” เลย

 

 

การให้คำแนะนำของพนักงานขายในปัจจุบันรวดเร็วฉาบฉวยมาก หลังจากฟาสต์แฟชั่นอย่างยูนิโคล่เข้ามา หลายแบรนด์ก็จำเป็นต้องลดราคา ทำให้กำไรต่อลูกค้าหนึ่งคนลดลงเรื่อย ๆ เมื่อกำไรลดลง ทางร้านก็ต้องขายให้ได้จำนวนมากขึ้น จึงไม่มีเวลาทุ่มหลายชั่วโมงเพื่อแนะนำลูกค้าแต่ละคนและจัดการเรื่องแก้เสื้อผ้าต่าง ๆ

 

พนักงานขายที่ถูกกดดันเรื่องยอดขายอาจสะดุ้งเมื่ออ่านบทความนี้ แต่ถ้ากำลังดูแลลูกค้าคนหนึ่งอยู่แล้วมีลูกค้าหลายคนเดินเข้าร้านมา จะไม่รู้สึกร้อนใจหรือ? ใคร ๆ ก็คงคิดว่า “ต้องดูแลลูกค้าคนนี้ให้เสร็จเร็ว ๆ!” ซึ่งเป็นเรื่องช่วยไม่ได้เมื่อมีความรับผิดชอบเรื่องยอดขาย

 

ด้วยเหตุนี้ โดยพื้นฐานแล้วพนักงานร้านจึงไม่ค่อยกระตือรือร้นที่จะแนะนำการแก้เสื้อผ้า

 

นอกจากนี้พวกเขายังขาดความรู้และไม่อยากรับเรื่องร้องเรียน
ระบบฝึกอบรมของร้านเสื้อผ้าโดยพื้นฐานแล้ว “หละหลวม” ร้านส่วนใหญ่แทบไม่สอนอะไรเลย ไม่มีใครสอนความรู้เรื่องเสื้อผ้า เช่น ขนาดที่ “เหมาะที่สุด” สำหรับแต่ละคน ความยาวแขนเสื้อที่เหมาะกับการแต่งตัวแต่ละแบบ หรือกางเกงแบบไหนและความยาวเท่าใดที่นำไปแต่งได้ง่าย การบอกว่า “ไม่มีใคร” อาจจะสุดโต่งไปสักหน่อย ผู้จัดการร้านอาจสอนบ้าง… แต่อย่างน้อยบริษัทส่วนใหญ่ก็คงไม่ได้จัดระบบฝึกอบรมเรื่องเหล่านี้ไว้

 

พนักงานขายประกันต้องผ่านการสอบที่เข้มงวดเสียก่อน จึงจะได้รับอนุญาตให้เสนอผลิตภัณฑ์แก่ลูกค้า
ช่างทำผมต้องได้รับใบอนุญาตและผ่านการฝึกฝนก่อนจึงจะใช้กรรไกรกับลูกค้าได้
แต่ร้านเสื้อผ้ากลับรวบรัดมาก “ยินดีต้อนรับเข้าบริษัท เอาละ เริ่มดูแลลูกค้าตั้งแต่วันนี้เลย!” เป็นแบบนี้จะให้แนะนำเรื่องแก้เสื้อผ้าได้อย่างไร

 

พวกเขาเองก็รู้ดี ดังนั้นจึงแนะนำได้เพียงการแก้แบบง่าย ๆ อย่างการตัดความยาว และไม่อยากแนะนำการแก้แบบอื่น เมื่อลูกค้าแสดงความกังวล เช่น “ตัวค่อนข้างใหญ่ ควรแก้ความกว้างไหล่ไหม?” “แขนยาว ควรตัดแขนเสื้อให้สั้นลงหน่อยไหม?” หรือ “มีพุง ขยายเอวได้ไหม?” พนักงานขายหลายคนก็จะ…

“ยืดได้ ไม่เป็นไรหรอก”
“เอาเข้าเครื่องอบแล้วแขนเสื้อจะหดเอง”
“เรื่องพุงก็พยายามหน่อย ถือโอกาสนี้ลดน้ำหนักเลย”

พวกเขาพูดจาเช่นนี้ซ้ำ ๆ อย่างไม่น่าเชื่อว่าเป็นมืออาชีพ โดยมองข้ามความไม่ชำนาญของตัวเอง

 

แน่นอนว่ามีพนักงานขายที่ยอดเยี่ยมอยู่บ้าง โดยเฉพาะร้านแฟลกชิปของแบรนด์ในโตเกียว มักมีพนักงานที่ใส่ใจและให้คำแนะนำได้ดีมาก

แต่ความจริงก็คือมีพนักงานขายที่ไม่ได้เป็นเช่นนั้นอยู่มากเช่นกัน

คุณไม่จำเป็นต้องฟังความเห็นของคนเหล่านั้น

 

 

เลือกร้านแก้เสื้อผ้าในห้างสรรพสินค้า!

 

workplace_bilbord
http://yukinedo.com/_src/sc570/workplace_bilbord.jpg

 

ถึงอย่างนั้น คนที่รู้ตัวว่ามีรูปร่างใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยมากก็ไม่จำเป็นต้องฝืนแก้เสื้อผ้า คงยอมรับความแตกต่างเล็กน้อยได้ แต่ถ้าคิดว่ารูปร่างของตัวเอง “แตกต่างจากคนทั่วไปนิดหน่อย” ก็ลองหันมาใส่ใจการแก้เสื้อผ้าเพิ่มขึ้นอีกสักนิด

 

สิ่งหนึ่งที่อยากบอกคือ “ร้านแก้เสื้อผ้าให้คำปรึกษาอย่างใส่ใจมากกว่าร้านเสื้อผ้ามาก” หลายคนคงไม่เคยใช้บริการร้านแก้เสื้อผ้า และแม้แต่คนที่เคยใช้ก็น่าจะเคยบอกเพียงว่า “ช่วยตัดชายให้ยาวเท่านี้เซนติเมตร”

 

แต่ดังที่ทราบกัน งานของ “ร้านแก้เสื้อผ้า” ก็คือการ “แก้เสื้อผ้า”

จึงปรึกษาให้มากกว่านั้นได้เต็มที่

 

ตัวอย่างเช่น…
“รู้สึกว่าแจ็กเก็ตตัวนี้ไหล่กว้างไปหน่อย ควรแก้เข้าเท่าไรดี?”
“เอวคับมาก กางเกงตัวนี้ขยายเอวได้ไหม?”
“ปกเสื้อเชิ้ตใหญ่จนดูไม่สวย อยากทำให้เล็กลง ทำได้ไหม?”
“อยากติดแถบข้างกางเกงสแล็กส์ ทำได้ไหม?”
“อยากถอดปกออกแล้วทำเป็นเสื้อไม่มีปกแบบนี้(พร้อมยื่นนิตยสารให้ดู)ทำได้ไหม?”
“กางเกงเดนิมยืดไปแล้ว อยากให้กลับมารัดรูปกว่านี้ ควรแก้ตรงไหน?”
“กระเป๋าตรงนี้เกะกะ อยากเอาออก ทำได้ไหม?”
“ความยาวเสื้อมันยาวไปจนดูไม่สวย ช่วยตัดให้สั้นลงหน่อยได้ไหม?”

 

แน่นอนว่าขึ้นอยู่กับเสื้อผ้าแต่ละชิ้นด้วย แต่โดยพื้นฐานแล้วร้านสามารถรับแก้ได้ทั้งหมด

 

บางกรณีอาจแก้ไม่ได้เพราะวัสดุ การตัดเย็บ หรือโครงสร้างแบบพิเศษ แต่โดยทั่วไปแล้วร้านจะรับทำ บางครั้งก็ใส่เสื้อผ้าที่อยากแก้เต็มถุงแล้วนำไปร้าน บอกว่า “ตัวนี้ช่วยทำแบบนั้น” “ตัวนี้ช่วยแก้ตรงนี้” เพื่อปรับขนาดหลายชิ้นในคราวเดียว ช่วงหนึ่งถึงกับแก้กางเกงที่ซื้อมาเกือบ 100%

 

 

อย่างไรก็ตาม บางคนอาจคิดว่า “ไม่รู้จะเอาไปให้ร้านไหนแก้ดี…”
จึงมีคำแนะนำอย่างหนึ่ง

ถ้าจะแก้เสื้อผ้า…

“ควรเลือกร้านแก้เสื้อผ้าใน

ห้างสรรพสินค้าอย่าง Isetan หรือ Mitsukoshi ที่จำหน่ายเสื้อผ้าดีไซเนอร์ระดับสูง”

 

 

ร้านแก้เสื้อผ้าประจำห้างสรรพสินค้าที่จำหน่ายเสื้อผ้าดีไซเนอร์ระดับสูงอย่าง Isetan และ Mitsukoshi ได้เห็นเสื้อผ้ามาหลากหลายและรับมือกับความต้องการมากมาย พวกเขามักเข้าใจ “เทรนด์ปีนี้” และคุ้นเคยกับคุณสมบัติของผ้าชนิดใหม่ ๆ เป็นอย่างดี หลายร้านจึงรับแก้เสื้อผ้าเพื่อความสวยงามแบบพิเศษดังตัวอย่างข้างต้น และพร้อมให้คำปรึกษา

 

แน่นอนว่า “ร้านแก้เสื้อผ้าตามย่านทั่วไป” ส่วนใหญ่ก็ไม่มีปัญหา แต่หากยังกังวลอยู่มาก การเลือกร้านแก้เสื้อผ้าในห้างสรรพสินค้าเช่นนั้นก็น่าจะดี

 

 

บูติกที่อยู่รอดได้ด้วยการแนะนำให้แก้เสื้อผ้า อยากให้พนักงานขายรุ่นใหม่จำนวนมากเรียนรู้จากร้านเหล่านี้บ้าง… แต่ก็คงคาดหวังได้ยาก พวกเราน่าจะใช้บริการ “ร้านแก้เสื้อผ้า” ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญ เพื่อสนุกกับเสื้อผ้าอย่างชาญฉลาด

 

 

 
 

2

 

ตัวอย่างเช่น แม้เสื้อผ้าหลายชิ้นจะมาจากยูนิโคล่ ก็ยังแต่งตัวได้แบบนี้ ไม่ต้องกังวลแม้ไม่มีเงินหรือไม่มีเซนส์ เพราะสามารถสร้างสไตล์ด้วยหลักเหตุผลได้

อ่านเหมือนตำราเพื่อเชี่ยวชาญการ “แต่งตัวให้ดูดี” กับเมลแมกกาซีนหนึ่งเดียวที่ไม่มีใครเหมือน

เมลแมกกาซีนแบบเสียเงินของ MB(ฉบับ note)ซึ่งส่งทุกวันอาทิตย์ นำเสนอข้อมูลดังต่อไปนี้

  • วิธีที่เป็นรูปธรรมในการแต่งตัวให้ดูดีอย่างรวดเร็วที่สุด
  • ข้อมูลแบรนด์ล่าสุดและเรื่องเบื้องหลังวงการที่คนทั่วไปไม่ค่อยรู้
  • ไอเท็มที่ “ควรซื้อตอนนี้” ซึ่งผู้เชี่ยวชาญคัดสรรมาอย่างดี
  • Q&A ตอบปัญหาแฟชั่น เช่น “ควรซื้ออะไร” และ “ควรแก้ตรงไหน”

เมลแมกกาซีนฉบับนี้เริ่มเผยแพร่ในปี 2014 และได้รับรางวัลอันดับ 1 โดยรวมจาก “まぐまぐ大賞” ในปี 2016 เคยขึ้นอันดับ 1 ในญี่ปุ่นเหนือกว่าฮอริเอมง(ทากาฟุมิ โฮริเอะ)(ในการจัดอันดับเมลแมกกาซีนแบบเสียเงินของบริษัท まぐまぐ)และเป็นผลงานสำคัญของวงการเมลแมกกาซีนแฟชั่นที่มีผู้อ่านต่อเนื่องมากกว่า 10 ปี

เสน่ห์สำคัญที่สุดคือมุมมองเฉพาะของมืออาชีพและข้อมูลที่เป็นรูปธรรม ซึ่งหาได้ยากจากเว็บไซต์ SNS หรือนิตยสาร ไม่ใช่เพียงแค่แต่งตัวให้ดูดีเท่านั้น เมื่อเข้าใจเหตุผลในการเลือกและสวมใส่เสื้อผ้าอย่างเป็นระบบ คุณจะตัดสินได้ว่าสิ่งใดจำเป็นสำหรับตัวเองจริง ๆ

หากอยากรู้จักแฟชั่นให้ลึกซึ้งขึ้นและสนุกกับมันมากขึ้น ขอเชิญสมัครรับข้อมูล

เริ่มจากฉบับที่สนใจก่อนสักฉบับ หากอ่านแล้วรู้สึกว่า “อยากอ่านทุกสัปดาห์” ก็ขอเชิญสมัครสมาชิกรายเดือน

▼รายละเอียดและการสมัครคลิกที่นี่

note คลิกที่นี่

※การสมัครสมาชิกมีค่าบริการเดือนละ 540 เยน เริ่มเก็บเงินตั้งแต่เดือนแรกและต่ออายุอัตโนมัติทุกเดือน สามารถอ่านฉบับที่เผยแพร่ในเดือนที่สมัครได้ทั้งหมด รายละเอียดเงื่อนไขการสมัครและยกเลิกคลิกที่นี่